به یاد آن آسمانی که دریچه های عشق و محبت را به روی من گشود
به یاد بهترین روزها
روزهای به یاد ماندنی ...
خاطراتت همیشه شیرینه آسمانم

رفتی، ندانستی که بی تو
چه غریبانه می گذرم از کوچه پس کوچه های تنهایی
رفتی ، نگفتی که بی تو
چه غمگینه روزهای بهاری
رفتی و ندیدی بی تو
سرای سینه ام پر آه گشته
رفتی اما؛
سفر بهانه ای بیش نبود.

تو مثل لاله ی پیش از طلوع دامنه ها
که سر به صخره گذارد
غریبی و پاکی
ترا ز وحشت توفان به سینه می فشردم
عجب سعادت غمناکی
منوچهر آتشی
